Filosofie & Ontwerp
Mijn naam is Maikel de Vries en onder het pseudoniem mdt.re maak ik experimentele meubels en verlichting van hout. Ik ben opgegroeid in het noorden van Nederland in een familie van ambachtslieden, maar sloeg daarna een heel andere richting in door theoretische natuurkunde te studeren en te promoveren in de deeltjesfysica. Ik heb zes jaar lang onderzoek gedaan naar nieuwe deeltjes die zouden kunnen verschijnen bij de Large Hadron Collider, waarna ik besloot om weer met mijn handen te gaan werken. Mijn ervaringen uit mijn jeugd en mijn leergierigheid dreven me in de richting van houten meubels, waar ik kan experimenteren met ontwerp, verbindingen en materialen. Vooral interessant aan het natuurlijke materiaal hout vind ik de orthotrope en hydrothermische eigenschappen, wat het tot een fascinerende natuurlijke en duurzame hulpbron maakt.
Het eerste ontwerp dat ik in 2017 maakte, was een kubusvormige lamp van gerecycled teakhout en zes tweerichtingsspiegels. De lamp biedt een blik in een theoretisch oneindig netwerk van kubussen. Dit is exemplarisch voor mijn werk, dat geïnspireerd is door natuurkunde, geometrie en de natuur. Ik heb een liefde voor veelvlakken en wiskundige curven, die zich uitstekend lenen voor ontwerpen. Enkele voorbeelden hiervan zijn mijn ontwerpen boeibank, dodecagon table en rhombic 30, maar ook mijn werk op het gebied van houtverbindingen leunt sterk op geometrische en natuurkundige concepten.
In mijn ontwerpen streef ik naar een maximaal gebruik van duurzame materialen, in de eerste plaats massief hout, maar ook metalen zoals messing en koper, en glas. Als ik door de straten van mijn woonplaats zwerf, ben ik altijd op zoek naar weggewooide meubels om materialen te winnen. Zie bijvoorbeeld het 'scrap eye'-stuk gemaakt van bedlatten of de hangkast gemaakt van panelen gefineerd met wortelhout die waren weggegooid. Ik werk het hout bovendien uitsluitend af met natuurlijke oliën en wassen om de natuurlijke uitstraling en schoonheid ervan te behouden.
Sinds kort richt ik me op het ontwikkelen van meubels die uitsluitend uit massief hout bestaan, zonder bevestigingsmiddelen, zonder lijm, gewoon puur hout. Dit past perfect in mijn filosofie van duurzame meubels; bevestigingsmiddelen zoals schroeven en lijm falen op een gegeven moment door corrosie of spanningen die op natuurlijke wijze ontstaan door het seizoensgebonden werken van hout. Hout zelf absorbeert deze spanningen en kan eeuwenlang meegaan, zoals bewezen door Japanse tempels die ondanks seismische activiteit de tand des tijds hebben doorstaan. Dit sluit perfect aan bij mijn nieuwsgierigheid en wetenschappelijke aard, waarbij ik zowel traditionele houtverbindingen gebruik als nieuwe methoden ontwikkel die gebruikmaken van de precieze hydrothermische modificaties die tegenwoordig mogelijk zijn. Hier worden enkele experimentele verbindingen getoond met deze experimentele houtverbindingen: onmogelijke zwaluwstaarten (waarbij de pennen van beide planken naar buiten uitwaaieren), verborgen frustum-pennen en samengeperste frustum deuvels. Deze drie methoden worden gecombineerd tot meubels die uitsluitend bestaan uit permanent ineengrijpende stukken massief hout, met een moderne esthetiek.
